Zespół delecji chromosomu 18q (18q del) jest rzadkim schorzeniem genetycznym, dotykającym około 1 na 40 000 do 55 000 osób, spowodowanym usunięciem materiału genetycznego na długim ramieniu chromosomu 18. Ta anomalia genetyczna zakłóca normalny wzrost i rozwój, a co krytyczne, może upośledzać funkcjonowanie układu odpornościowego. Pacjenci z zespołem delecji chromosomu 18q często wykazują humoralny niedobór odporności lub fenotyp podobny do pospolitego zmiennego niedoboru odporności (CVID), charakteryzujący się niskim poziomem immunoglobulin (przeciwciał) we krwi, co upośledza zdolność organizmu do skutecznego zwalczania infekcji.

Teraz jednak w badaniu opublikowanym niedawno w Czasopismo Immunologii Klinicznejbadacze z Tokyo Medical and Dental University (TMDU) i Kagoshima University zidentyfikowali wcześniej nieudokumentowaną manifestację u pacjentów z zespołem 18q del: późno ujawniający się złożony niedobór odporności (LOCID), który dotyczy zarówno komórek B, jak i T. To nowe odkrycie podkreśla krytyczne znaczenie rutynowej oceny funkcjonalności zarówno komórek B, jak i T u osób z zespołem 18q del.

Rozwijając dalej to nowe odkrycie, profesor Kanegane mówi: „W tym badaniu natknęliśmy się na dwóch pacjentów z zespołem del chromosomu 18q, u których wystąpił LOCID, co według naszej wiedzy nie zostało jeszcze odnotowane u pacjentów z tym zespołem”.

Pacjent 1 był 29-letnim mężczyzną, u którego zdiagnozowano zespół del 18q. Pomimo początkowych niewielu infekcji rozwinęło się u niego zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis (PCP). Analiza hybrydyzacji genomowej porównawczej opartej na macierzach (CGH) wykazała delecję w regionie chromosomu 18q21.32-q22.3.

Pacjentka 2 była 48-letnią kobietą, u której wcześniej nie zdiagnozowano zespołu 18q del. Zdiagnozowano u niej jednak ziarniniakowe zapalenie węzłów chłonnych, a biopsja jej węzłów chłonnych wykazała utratę 18q21.33-qter.

U obu pacjentów stwierdzono hipogammaglobulinemię, charakteryzującą się nieprawidłowo niskim poziomem immunoglobulin (IgG, IgA, IgM i IgE). Poziomy immunoglobulin w surowicy u pacjenta 1 były znacznie poniżej normy. Zgłosił on poziom IgG wynoszący 188 mg/dl (norma: 870–1700 mg/dl), IgA wynoszący 105 mg/dl (norma: 110–410 mg/dl), IgM wynoszący 26 mg/dl (norma: 33–190 mg/dl) i IgE <5 IU/ml (norma: 232 IU/ml). Jego CD4+ W przypadku limfocytów T odsetek limfocytów T naiwnych zmniejszył się i stanowił jedynie 3,58% całkowitej liczby limfocytów CD3+CD4+ populacji komórek. Co więcej, jego poziomy kręgów wycinania receptora komórek T (TREC) i poziomy kręgów wycinania rekombinacji usuwającej Ig κ (KREC) były ekstremalnie niskie i wynosiły odpowiednio 25,27 kopii/105 komórek (norma: > 565 kopii/105 komórek) i 93,36 kopii/105 komórek (norma: ≥ 456 kopii/105 komórek), co wskazuje na słabą produkcję komórek T.

Podobne warunki obserwowano u pacjentki 2, która zgłosiła poziom IgG wynoszący 8 mg/dl, IgA wynoszący 9 mg/dl, IgM wynoszący 131 mg/dl i IgE wynoszący 0,3 IU/ml. Jej CD4+ Limfocyty T i naiwne komórki CD4+ Limfocyty T zostały wyczerpane, a naiwne limfocyty T stanowiły jedynie 6% CD3+CD4+ populacja komórek. Jej poziomy TREC wynosiły 0 kopii/105 komórek, a jej poziom KREC wynosił 11,4 kopii/105 komórki.

Co ważne, CD4+ i CD8+ Limfocyty T nie podzieliły się w odpowiedzi na stymulację fitohemaglutyniną (PHA), co wskazuje na poważne upośledzenie czynnościowe limfocytów T u obu pacjentów.

Na podstawie profilu immunologicznego i historii klinicznej u obojga zdiagnozowano LOCID, chorobę, w której upośledzona jest zarówno odpowiedź humoralna (zależna od przeciwciał), jak i komórkowa, co sprawia, że ​​są oni bardzo podatni na infekcje.

To nowe odkrycie jest znaczące, ponieważ dr Tomomasa, współautor tego badania, stwierdza: „Podczas gdy przypadki obejmujące usunięcie tego samego regionu, co u dwóch pacjentów przedstawionych w tym badaniu, zostały zgłoszone wcześniej, nigdy nie zgłoszono pacjentów z zespołem 18q del, u których rozwinął się LOCID. Przypuszczamy, że u tych pacjentów po prostu jeszcze nie rozwinął się LOCID lub że mogli nie zostać odpowiednio ocenieni pod tym kątem”.

Na podstawie tych wyników badacze zalecają coroczne badanie odporności komórkowej i humoralnej u pacjentów z zespołem del 18q. To proaktywne podejście może umożliwić wczesne wykrycie połączonych niedoborów odporności, ułatwiając terminowe interwencje i spersonalizowane strategie leczenia. Ostatecznie takie regularne monitorowanie może znacząco poprawić wyniki kliniczne i poprawić jakość życia osób zdiagnozowanych z zespołem del 18q.



Source link